‘BİZ’DEN BİR CACIK OLMAZ!! - Her durumda doğruları konuşmadıkça ve insanların arkasından nasıl düşünüyorsak yüzlerine karşı da bu şekilde muamele etmedikçe; - Gıybeti terk etmedikçe; - İnsanları küçük görmeyi, üstünlük peşinde olmayı terk ederek üstü başı kir pas içinde bir çöpçünün, bir çobanın bizden daha değerli olabildiğini anlamadıkça; - Enaniyeti terk edip sahip olduğumuz tüm özelliklerin ve nimetlerin Allah vergisi olduğunu ve bunların şükrünü eda edememenin verdiği mahcubiyet ve sorumluluk duygusunu kazanmadıkça, - Kıskançlık ve ihtirası bırakıp kendin için istediğini başkaları için de isteyecek derecede ‘hakiki mümin’ olmadıkça, - Kendimize eleştirel gözle bakmayı ve başkalarının bizi eleştirmesini bir ‘fırsat’ olarak görmedikçe; - Her gün onlarca günah işlerken Allah davasına ve dine kendimizin bir değer katmadığını aksine biz, değerimizi – eğer layık olabilirsek- dine hizmetten alıyor olmanın verdiği tevazuyu kazanmadıkça; - Koltuklarımızı kabartma arzusunda olmak yerine imanımızı artırma gayretinde olmadıkça; - Fiziksel ya da ruhi engelli kişilerin bize gelebilecek musibetleri kendilerine aldıklarını düşünüp onlara karşı şükran ve sorumluluk bilincinde olmadıkça; - Dini ve manevî değerleri asla ve asla dünyevî amaçlarımıza alet ve basamak yapmamayı öğrenmedikçe ve Allah indinde değerli olana ve değeri olana gereken değeri vermedikçe, ‘BİZ’DEN BİR CACIK OLMAZ!!